گفت‌وگوي شيطان و فرعون

روايت شده كه شيطان، به درگاه فرعون آمد، و در را كوبيد، فرعون گفت: كوبنده در كيست؟شيطان گفت: اگر خدا بودي، مي‌فهميدي چه كسي در را مي‌كوبد. فرعون گفت: اي ملعون داخل شو. شيطان گفت: ملعوني بر ملعوني وارد مي‌شود، پس داخل شد، فرعون به او گفت: چرا بر آدم سجده نكردي تا رانده درگاه خدا و مورد لعن خدا واقع نشوي؟ در جواب گفت: چون مانند تو در صلب آدم بود. فرعون به او گفت: آيا بدتر از من و خودت بر روي زمين سراغ داري؟ شيطان در جواب گفت: انسان حسود از من واز تو بدتر است. چون حسد عمل نيك انسان را مي‌خورد، هم‌چنان كه آتش هيزم را مي‌خورد

نقطه رنگ‌پریده‌ آبی

نقطه‌ی رنگ‌پریده‌ی آبی Pale Blue Dot ، نام و لقب عکس مشهوری است که به وسیله کاوشگر فضایی “ویجر یک” از زمین گرفته شده است. عکسی که از فاصله بیش از 6 میلیارد کیلومتری از زمین گرفته شده است.
در این عکس زمین تنها 12 صدم پیکسل اندازه دارد

“ما موفق شدیم که این عکس را از عمق فضا بگیریم و اگر شما به آن نگاه کنید یک نقطه می‌بینید و درست کوچکی زمینی را که آنقدر بزرگ می‌پندارید؛ درک خواهید کرد. به آن نقطه بار دیگر نگاه کنید، آنجاست، آنجا خانه‌ی ماست. ما آنجاییم هر کسی که دوست داریم، هر کسی را که می‌شناسیم، هر کسی که از او تا به حال شنیده‌ایم، هر انسانی که تا به حال زیسته است، ‌روی همین نقطه به سر برده است.مجموع همه خوشی‌ها و رنج‌‌های ما، هزاران آموزه‌‌ی اقتصادی، مذهبی و نظریه‌های راست و دروغ، هر شکارچی و کاوشگری، هر قهرمان و بزدلی، هر آفریننده و نابودکننده‌ی تمدنی، هر ارباب و رعیتی، هر کودک امیدواری، هر مادر و پدری، هر مخترع و مکتشفی، هر معلم اخلاقی، هر سیاستمدار فاسدی، هر ابر ستاره‌ای، هر رهبر عالی‌رتبه‌ای و هر معصوم و گناهکاری در تاریخ نوع بشر روی همین نقطه غبارگونه معلق در پرتو آفتاب تجلی یافته‌ و زیسته‌ است.                                                        زمین جایگاه کوچکی در گستره بیکران گیتی است. به رودهای خونی فکر کنید که به وسیله ژنرال‌ها و امپراتور‌ها جاری شدند تا آنها بتوانند برای زمانی کوتاه، ارباب قسمتی از این نقطه شوند. به اعمال وحشیانه‌ای فکر کنید که به وسیله ساکنان یک گوشه از این نقطه بر سر ساکنان یک گوشه دیگر اتفاق افتاده و به سختی قابل تحلیل بوده است.”      از نظر من، این تصویر، بر مسؤولیت ما برای برخورد مهربانه و مشفقانه با یکدیگر تأکید دارد و یادآور می‌شود که این زمین تنها نقطه‌ی کوچکی از جهان پهناور خداوند است و بهتر است کمتر به این نقطه دل بست تا نقطه‌های دیگر را نیز بتوان تجربه کرد….”
                                                                                                                               كارل ساگان(منبع:كتاب نيوز)

نامه انيشتن به ايت الله بروجردی

 آلبرت اینشتین در رساله ی پایانی عمر خود با عنوان: “دی ارکلرونگ”
Die Erkla”rung – von: Albert Einstein – 1954یعنی:”بیانیه” که در سال 1954 آن را در امریکا و به آلمانی نوشته است  اسلام را بر تمامی ادیان جهان ترجیح می دهد وآنرا کاملترین ومعقولترین دین می داند.این رساله درحقیقت همان نامه نگاری محرمانه ی اینشتین با آیت الله العظمی بروجردی است که توسط مترجمین برگزیده ی شاه ایران محرمانه صورت پذیرفته است.اینشتین در این رساله “نظریه ی نسبیت” خود را با آیاتی از قرآن کریم و احادیثی از (نهج البلاغه) وبیش از همه (بحارالانوار) علامه مجلسی تطبیق داده و نوشته که هیچ جا در هیچ مذهبی چنین احادیث پر مغزی یافت نمی شود وتنها این مذهب شیعه است که احادیث پیشوایان آن نظریه ی پیچیده “نسبیت” را ارائه داده ولی اکثر دانشمندان نفهمیده اند. از آنجمله حدیثی است که علامه ی مجلسی در مورد معراج جسمانی رسول اکرم(ص) نقل میکند که: هنگام برخاستن اززمین دامن یا پای مبارک پیامبر به ظرف آبی می خورد و آن ظرف واژگون میشود.اما پس از اینکه پیامبراکرم(ص) از معراج جسمانی باز میگردند مشاهده میکنند که پس از گذشت این همه زمان هنوز آب آن ظرف در حال ریختن روی زمین است …اینشتین این حدیث را از گرانبهاترین بیانات علمی پیشوایان شیعه در زمینه ی “نسبیت زمان” دانسته و شرح فیزیکی مفصلی بر آن مي نویسد…همچنین اینشتین در این رساله “معاد جسمانی” را از راه فیزیکی اثبات می کند(علاوه برقانون سوم نیوتون=عمل وعکس العمل). او فرمول ریاضی معاد جسمانی را عکس فرمول معروف “نسبیت ماده و انرژی” میداند: E=M.C 2 >> M=E:C2یعنی اگر حتی بدن ما تبدیل به انرژی شده باشد دوباره عیناً به ماده تبدیل شده و زنده خواهد شد.اینشتین همواره از آیت الله بروجردی با احترام و به لفظ”بروجردی بزرگ” یاد کرده و از شادروان پروفسور حسابی نیز بارها یاد کرده با لفظ”حسابی عزیز“………………………

گفتن الله اكبر

 مير فندرسكي ، يكي از دانشمندان بزرگ شيعه ،‌ در ايام سياحت،در يكي از شهر هاي كفاربا مردم به گفتگو نشست. گروهي از آنان گفتند : يكي از دلايل حقانيت عقيده ما و بطلان عقايد شما اين است كه معابد ما نزديك به 2000 سال است بنا شده و اثري از خرابي در آنها ديده نمي شود ،‌ ولي اكثر مساجد شما 100 سال باقي نمي ماند و چون حقيقت هر چيزي حافظ آن است ، پس دين ما بر حق است. در جواب فرمود : سبب باقي ماندن معابد شما و خراب شدن مساجد ما اين نيست ؛ بلكه راز آن اين است كه در مساجد ما عبادات صحيح عمل مي شود؛ به همين سبب، بنا طاقت تحمل آن را ندارد و خراب مي شود ؛ اما در معابد شما عبادت صحيحي انجام نمي شود بلكه گاهي اعمال فاسد در آنجا به عمل مي آيد ؛ از اين رو سستي و خرابي در آن پيدا نمي شود . اگر عباداتي كه ما در مساجد به جا مي آوريم در معابد شما انجام گيردو نام پروردگار در معابد شما برده شود،  تاب تحمل آن را نداشته و خراب خواهند شد . آنان گفتند : اين كار آساني است ، داخل معبد ما شو و در آنجا عبادت كن تا مسئله معلوم شود . سيد قبول كرد و با توكل به خداوند وضو گرفت و به اهل بيت توسل جست ، آنگاه به معبد بزرگ آنان كه بسيار مستحكم بود و قريب 2000 سال قدمت داشت واردشد،‌ اذان و اقامه گفت ،‌ آنگاه با نيت نماز به آوازبلند گفت :‌ الله اكبر و از آن معبد بيرون دويد! ناگهان سقف معبد فرو ريخت و ديوارها نيز خراب شد . بر اثر وقوع اين كرامت ، گروه بسياري از كفار به دين اسلام مشرف شدند .