نهج الفصاحه

مِنْ اَشْراطِ اَلسّاعَةِ الفُحْشُ وَ التَّفَحُّشُ وَ قَطيعَتُ الرَّحِمَ ،وَ َتخْوينُ الأمينِ ، وَإيتمانُ الخائِنِ .از نشانه هاي نزديك شدن رستاخيز دشنام گويي و زشت كرداري و گسستن از خويشاوندان و برچسب خيانت زدن به امانت داران و امانت دار پنداشتن و امانت دار جازدن خيانت كاران است . 

نهج البلاغه خطبه 155

ستايش خداوندي را سزاست كه تمامي صفت ها از بين حقيقت ، ذاتش درمانده . و بزرگي او عقل ها را طرد كرده است ،‌ چنانچه راهي براي رسيدن به نهايت ملكوتش نيابد . او خداي حق و آشكار ، سزاوارتر و آشكار تر از آن است كه ديده ها مي نگرند . عقل ها نمي توانند براي او حدي تعيين كنند ، ت همانندي داشته باشد ،‌ و انديشه و اوهام نمي توانند براي او اندازه اي مشخص كنند تا در شكل و صورتي پنداشته شود .   

اي غايب از نظر به خدا مي سپارمت

اي غايب از نظر به خدا مي سپارمت          

جانم بسوختي و به جان دوست دارمت

تا دامن كفن نكشم زير پاي خاك      

باور نكن كه دست زدامن بدارمت

امروز كه عزم رويش دارم كاش مي شد بذر شوم و خود را در خاك پايت پنهان كنم ، و تا به آبي ترين نقطه هستي بالا روم . هر وقت كه روشنايي دعا را در تيرگي دلم مي كارم ، بهاران آرام آرام در برگ هايم مي خزد و ساقه هايم عاشقان هتو را فرياد مي زنند . و غروب هر جمعه كه عطر تو در كوچه پس كوچه هاي غبار آلودم مي پيچد ، كوچه هاي خاك گرفته دلم از بوي خوشت عطراگين مي شود . آقاي من به زلال اشك هايم قسم در كوچه هاي غمين و غريب روزگار تنها در هواي آينده روشن انتظار نفس مي كشم …

و ظهورت را به انتظار نشسته ام …                                                   

                                             به نقل از نشريه موعود

مولانا

اندر طلب دوست همي بشتابم

عمرم به كران رسيد و من در خوابم

 گيرم كه وصال دوست در خواهم يافت

اين عمر گذشته را كجا دريابم

مولانا         

نقطه رنگ‌پریده‌ آبی

نقطه‌ی رنگ‌پریده‌ی آبی Pale Blue Dot ، نام و لقب عکس مشهوری است که به وسیله کاوشگر فضایی “ویجر یک” از زمین گرفته شده است. عکسی که از فاصله بیش از 6 میلیارد کیلومتری از زمین گرفته شده است.
در این عکس زمین تنها 12 صدم پیکسل اندازه دارد

“ما موفق شدیم که این عکس را از عمق فضا بگیریم و اگر شما به آن نگاه کنید یک نقطه می‌بینید و درست کوچکی زمینی را که آنقدر بزرگ می‌پندارید؛ درک خواهید کرد. به آن نقطه بار دیگر نگاه کنید، آنجاست، آنجا خانه‌ی ماست. ما آنجاییم هر کسی که دوست داریم، هر کسی را که می‌شناسیم، هر کسی که از او تا به حال شنیده‌ایم، هر انسانی که تا به حال زیسته است، ‌روی همین نقطه به سر برده است.مجموع همه خوشی‌ها و رنج‌‌های ما، هزاران آموزه‌‌ی اقتصادی، مذهبی و نظریه‌های راست و دروغ، هر شکارچی و کاوشگری، هر قهرمان و بزدلی، هر آفریننده و نابودکننده‌ی تمدنی، هر ارباب و رعیتی، هر کودک امیدواری، هر مادر و پدری، هر مخترع و مکتشفی، هر معلم اخلاقی، هر سیاستمدار فاسدی، هر ابر ستاره‌ای، هر رهبر عالی‌رتبه‌ای و هر معصوم و گناهکاری در تاریخ نوع بشر روی همین نقطه غبارگونه معلق در پرتو آفتاب تجلی یافته‌ و زیسته‌ است.                                                        زمین جایگاه کوچکی در گستره بیکران گیتی است. به رودهای خونی فکر کنید که به وسیله ژنرال‌ها و امپراتور‌ها جاری شدند تا آنها بتوانند برای زمانی کوتاه، ارباب قسمتی از این نقطه شوند. به اعمال وحشیانه‌ای فکر کنید که به وسیله ساکنان یک گوشه از این نقطه بر سر ساکنان یک گوشه دیگر اتفاق افتاده و به سختی قابل تحلیل بوده است.”      از نظر من، این تصویر، بر مسؤولیت ما برای برخورد مهربانه و مشفقانه با یکدیگر تأکید دارد و یادآور می‌شود که این زمین تنها نقطه‌ی کوچکی از جهان پهناور خداوند است و بهتر است کمتر به این نقطه دل بست تا نقطه‌های دیگر را نیز بتوان تجربه کرد….”
                                                                                                                               كارل ساگان(منبع:كتاب نيوز)

پيامبر صلى‏ا… ‏عليه‏و‏آله

پيامبر صلى‏ا… ‏عليه‏و‏آله :يَقولُ ا… عَزَّوَجَلَّ : اَلشّابُّ الْمُؤمِنُ بِقَدَرى الرّاضى بِكِتابى ، اَ لْقانِعُ بِرِزْقى ، اَلتّارِكُ لِشَهْوَتِهِ مِنْ اَجلى هُوَ عِنْدى كَـبَعْضِ مَلائِكَتىخداوند عزّوجلّ مى‏فرمايد : جوان معتقد به قضا و قدرم، خشنود به آنچه برايش مقدر كرده‏ام ، قانع به روزى‏ام و رهاكننده هوا و هوس به خاطر من ، در نزد من مانند يكى از فرشتگان من است

نقطه غليان تاريخ

گفته بودم چو بيايي غم دل با تو بگويم

 چه بگويم كه غم از دل برود چون تو بيايي

قيام مهدي(عج) ، نقطه غليان تاريخ و شوك بزرگ تاريخي است كه عليه ستمگران جهان و براي گشودن راه تنفس بشريت محروم وارد مي شود و بر اساس روايات نه فقط راه تنفس ، بلكه ايشان راه تعقل را هم براي بشريت ، باز مي كنند .    الهي مَنْ ذَا الَّذي ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرامَ مِنْكَ بَدَلاً وَ مَنْ ذَا الَّذي اَنِسَ بِقُرْبِكَ فَبْتَغي عَنْكَ حِوَلاخداوندا ! كيست كه ساغر محبت از دست تو نوش كرد و حلقه بندگي ديگري در گوش كرد ؟!كدامين نرگس پاي نياز در چشمه تو شست و چشم شيفتگي به تو ندوخت ؟خدايا !كدامين كهكشان برگرد تو گشت و واله و حيران تو نگشت ؟عزيزا !كدامين نيلوفر آبي به عشق تو سر فرا آورد و جاذبه مهر تو ديد و به بركه گريخت ؟ معشوقا !كدامين انسان پيشاني عشق بر خاك ربوبيت تو ساييد و شيريني تو چشيد و دل به ديگري سپرد ؟ دلبرا ! كدامين پروانه ، شعله هاي ملتهب جمال تو ديد و به ظلمت پناه برد ؟ اميدا ! كدامين يوسف به عشق رؤياي تو آواره نگشت ؟

يا لطيف

يا لطيفتا حالا شده با يكي از نزديكاتون پيش مثلا بابات دعوات بشه بعد بگي حيف كه بابام اينجاست؟حتما شده، اگه برا خودتم پيش نيومده باشه ديدي طرف عصباني شده ولي        مي گه حيف كه فلاني اينجاست!

آمده ام كه تابه خود گوش كشان كشانمت

 آمده ام كه تابه خود گوش كشان كشانمت

 بيدل بي خودت كنم در دل و جان نشانمت 

  آمده ام كه تا تو را جلوه دهم در اين سرا 

  همچو دعاي عاشقان فوق فلك رسانمت

راستش را به ما نگفتند

راستش را به ما نگفتند؛ یا لااقل همه راست را به ما نگفتند.
گفتند تو که بیایی خون به پا می کنی، جوی خون به راه می اندازی و از کشته پشته می سازی و ما را از ظهور تو ترساندند.درست مثل اینکه حادثه ای به شیرینی تولد را کتمان کنند و تنها از درد زادن بگویند .اما کسی به ما نگفت که وقتی تو بیایی : «دل های بندگان را آکنده از عبادت و اطاعت می کنی و عدالت بر همه جا دامن می گسترد و خدا به واسطه تو دروغ را ریشه کن می کند و خوی ستمگری و درندگی را محو می سازد و طوق ذ لت و بندگی را از گردن خلایق برمی دارد.»(1)به ما نگفتند که وقتی تو بیایی :«ساکنان زمین و آسمان به تو عشق می ورزند، آسمان بارانش را فرو می فرستد، زمین، گیاهان خود را می رویاند… و زندگان آرزو می کنند که کاش مردگانشان زنده بودند و عدل و آرامش حقیقی را می دیدند و می دیدند که خداوند چگونه برکاتش را بر اهل زمین فرو می فرستد.»(2)به ما نگفتند که وقتی تو بیایی : «رفاه و آسایشی می آید که نظیر آن پیش از این، نیامده است. مال و ثروت آنچنان وفور می یابد که هرکه نزد تو بیاید فوق تصورش، دریافت می کند.»(3)به ما نگفتند که وقتی تو بیایی : «هیچ کس فقیر نمی ماند و مردم برای صدقه دادن به دنبال نیازمند می گردند و پیدا نمی کنند. مال را به هرکه عرضه می کنند، می گوید: بی نیازم.»(4)ای محبوب ازلی و ای معشوق آسمانی!ما بی آنکه مختصات آن بهشت موعود را بدانیم و مدینه فاضله حضور تو را بشناسیم تو را دوست می داشتیم و به تو عشق می ورزیدیم.که عشق تو با سرشت ها عجین شده بود و آمدنت طبیعی ترین و شیرین ترین نیازمان بود.ظهور تو بی تردید بزرگترین جشن عالم خواهد بود و عاقبت جهان را ختم به خیر خواهد کرد.

کلک مشاطه صنعش نکشد نقش مراد 

هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد

1تا4:احاديثي از پیامبر رحمت (ص)